Achterom Heerenweg 208

In de herfst staan ze voor de voordeur. Diverse soorten alppels en peren. Gekomen uit de oude boomgaard achter het huis. Vandaag ben ik op bezoek bij André en Margit Veldboer. Wonende aan de |Heerenweg nr. 208.

Het huis zelf is al heel oud. Gebouwd omstreeks 1890 Zelf wonen zij er vanaf 1 juni 1997. André en Margit woonden toen nog in Middenmeer. Al een poosje waren zij op zoek naar een eigen woning. Toen Margit weer eens door Barsingerhorn reed, viel haar oog op het bordje Te Koop. Thuis gekomen vertelde ze er over. André zag het wel zitten. Immers zelfs geboren en getogen uit Barsingerhorn was het een wens om er ook weer te kunnen wonen. Al snel was de koop gesloten. Toen begon het slopen en verbouwen. Toen de voormuur er uit was, kregen ze een harde storm te verwerken. Ter bescherming van het huis, dat dreigde omver gewaaid te worden werd een vrachtwagen aan de voorkant geparkeerd. Mede daardoor kon ve4rfder gebouwd worden. In twee maanden tijd onderging de woning een metamorfose. Ooit gebouwd als bakkerij.

Staande aan de voorkant zie je rechts nog een raam naast de voordeur. Daar bevond zich het bakkerswinkeltje. Tot enkele jaren na de oorlog werd het pand als bakkerij gebruikt. Het was bakker Bram de Waard. Over hem is de volgende anekdote: De familie zat in de kerk. De dominee had mooi gepreekt. Na de preek volgde de gebeden. Toen de dominee in het onze Vader de volgende zin uitsprak ‘geef ons heden ons dagelijks brood’, werd er een enorme kreet geslagen door bakker Bram. ‘O, God, mijn brood!’, zo klonk het. En weg was de bakker. Hij had het brood nog in de oven staan. Totaal verbrand.

Na de bakker kwam de fam Mooi en hun 5 kinderen er wonen. De boomgaard werd gebruikt als weide voor de koeien. Ook werd het pand nog bewoond door de fam de Vries. Dochter Ank woont nog steeds in ons dorp. ( Ank is de vrouw van Gerard Limpers) Na deze familie werd het huis bewoond door de familie Kaptein. Na Kaptein is het een paar jaar bewoond geweest door de eigenaar van de vis- en hengel benodigdheden te Schagen.

Toen André en Margit er kwamen wonen stond tussen hen en het Hervormd Centrum nog zo’n 40 prachtige hoge Iepen. Helaas, door de Iepziekte moest alles verdwijnen. De hele mooie tuin achter het huis werd vertrapt. Nu vele jaren later staat er een prachtige beukenhaag die in de zomer schitterend dicht is. In de boomgaard staan nu geen koeien meer. Schapen en geiten en twee pony ’s bewonen de boomgaard. Emma en Ines- de beide dochters – hebben alle dieren een naam gegeven. De drie geiten heten: Babs, Maus en Jilke. De schapen hebben de namen Boris en Doris. Dan is er nog een kleine illegale. Na ja illegaal. Je kunt beter spreken van een vondeling. Of moeten we spreken van gooieling? De naamloze was een kleine ram. Alleen gelaten en eenzaam. Buurman Siem heeft het kleine beest toen over de sloot geworpen en zo had het dier tenminste weer enkele vrienden.

Waarom wonen in Barsingerhorn? Margit: “In Middenmeer zijn alle huizen hetzelfde. Hier s6taan prachtige oude huizen, heb je veel grond en prachtige uitzichten”. Nee, ruilen met Middenmeer zit er niet meer in.

De boomgaard. Afgelopen Pasen hebben de kinderen er weer kunnen zoeken naar de ‘paaseieren’. Er staan vele bijzondere oude fruitbomen. Om enkele te noemen:

De Zwijndrechtse wijnpeer (handpeer),

Herkomst onbekend. Op de Zuid-Hollandsche Eilanden reeds lang in cultuur.

Vrucht: Klein tot matig groot, langwerpig, peervormig, gelijkmatig van vorm.

Kleur: Groen met roest, speciaal naar de kelk. Bij rijpheid geelgroen. Aan zonzijde iets bruine blos.

Kelk: Groot, open, in ondiepe kelkholte.

Steel: Lang, dun, veelal gebogen.

Vruchtvleesch: Wit, saprijk, zoet, met goed aroma. De vrucht is echter slecht houdbaar.

Gebruikstijd: November.

de Schellinkhouter (handappel),

een gewone handappel waar West Friesland gewoon trots op kan zijn. Een uniek appelras voor West Friesland is deze Schellinkhouter Waarschijnlijk is het een zaailing van Princesse de Noble. ofwel de Fransche Kroon, een ras dat al door Knoop genoemd wordt. De Schellinkhouter is "ontdekt"door G. Dekker. En die kwam uiteraard uit Schellinkhout. De Schellinkhouter is beschreven in het boekwerk van R.Lijsten, Nederlandsche Fruitsoorten, uit 1942

de Beurré Hardy(handpeer),

Gewonnen door Bonnet te Boulogne-sur-Mer, omstreeks 1820 en door Jamin, Bourg la Reine in den handel gebracht in 1840

Vrucht: Middelgroot, kort buikig, gelijkvormig.

Kleur: Geheel roestbruin met soms aan zonzijde iets bronskleur.

Kelk: Groot, open in vlakke kelkholte.

Steel: Vrij kort, dik, ondiep ingeplant.

Vruchtvleesch: Wit, rond klokhuis iets rose getint, zeer saprijk, smeltend, zoet, aangenaam aroma.

Gebruikstijd: Eind September - October.

Siep Rienstra

Navigatiemenu

Achterom Heerenweg 208